Kirurgjia Orale

Biopsia është një procedurë diagnostikuese që konsiston në marrjen e një pjese të vogël indi nga një zonë e dyshimtë në gojë dhe dërgimin e saj për analizë laboratorike. Kjo procedurë shërben për të përcaktuar natyrën e lezionit, i cili mund të lidhet me:

• trauma lokale
• inflamacion kronik
• manifestime orale të sëmundjeve sistemike
• formacione beninje ose malinje

Heqja e dhëmbëve është një ndërhyrje rutinë në kirurgjinë orale. Më shpesh kryhen:

• heqja e dhëmballëve të pjekurisë
• heqja e dhëmbëve të retinuar (të bllokuar në kockë)
• heqja e dhëmbëve për arsye ortodontike ose protetike
• heqja e dhëmbëve të dëmtuar në mënyrë të parikuperueshme
• heqja e rrënjëve të mbetura, të cilat mund të shkaktojnë infeksione, kiste dhe probleme në kockë

Abseset janë infeksione që mund të kenë origjinë endodontike (nga nervi i dhëmbit) ose parodontale (nga mishrat dhe kocka). Ato mund të shfaqen si:

• fryrje e lehtë pranë dhëmbit
• fryrje e dukshme në fytyrë
• dhimbje e fortë dhe e vazhdueshme
• temperaturë
• lëvizshmëri e dhëmbëve
• zmadhim i nyjeve limfatike

Në rastet kur trajtimi i dhëmbit nuk e eliminon infeksionin, kryhet drenimi kirurgjikal, i cili konsiston në një incizion të vogël brenda gojës, dezinfektimin e zonës dhe, kur është e nevojshme, mbështetje me terapi antibiotike.

Apicektomia është një procedurë kirurgjikale që konsiston në heqjen e 3–4 mm të fundit të rrënjës së dhëmbit. Ajo rekomandohet vetëm kur:

• terapia e kanalit nuk ka qenë e suksesshme
• infeksioni vazhdon pavarësisht trajtimit
• nuk është e mundur të arrihet fundi i rrënjës

Kjo ndërhyrje ndihmon në ruajtjen e dhëmbit dhe shmang ekstraksionin.

Kistet janë formacione me përmbajtje likide, të cilat mund të kenë origjinë dentare ose jo-dentare. Ato rriten ngadalë, por nëse arrijnë përmasa të mëdha mund të dëmtojnë kockën përreth dhe në raste ekstreme të rrisin rrezikun e frakturës.

Kistet me origjinë dentare mund të lidhen me:

• infeksione kronike në apeksin e rrënjës
• rrënjë të mbetura pas ekstraksioneve
• dhëmbë të retinuar
• procese të lidhura me daljen e dhëmbëve tek fëmijët

Nëse evidentohen në radiografi, rekomandohet trajtimi sa më i shpejtë për të ruajtur dhëmbët dhe kockën.

Në rastet kur pacienti do të vendosë proteza të lëvizshme, ndonjëherë është e nevojshme kirurgjia parapërgatitore, për të siguruar stabilitetin maksimal të protezës.

Kjo përfshin ndërhyrje si:

• heqja e indeve të buta të tepërta
• korrigjimi i formës së kockës
• heqja e toreve (neoformacione kockore në qiellzë ose në nofullën e poshtme), të cilat mund të pengojnë vendosjen e protezës

Implantet dentare janë sot një nga zgjidhjet më të mira për zëvendësimin e dhëmbëve të munguar. Megjithatë, në disa raste, kocka mund të mos jetë e mjaftueshme për vendosjen e implantit.

Në këto situata mund të kryhen procedura si:

• shtimi i kockës (rigjenerimi kockor)
• procedura për stabilizimin e zonës implantare
• ngritja e sinusit (sinus lift) në zonën e molarëve të sipërm, kur hapësira nën sinus nuk është e mjaftueshme për implantin

Gjëndrat e pështymës ndahen në:

• gjëndra minore (të shpërndara në buzë, faqe dhe qiellzë)
• gjëndra madhore (3 palë kryesore)

Ato prodhojnë pështymën dhe e sekretojnë nëpërmjet dukteve. Për shkak të kalciumit në pështymë, ndonjëherë këto dukte mund të bllokohen nga formimi i gurëve (sialolite), duke shkaktuar:

• dhimbje, sidomos para ushqimit
• fryrje në zonën përreth
• erë të keqe të gojës

Në disa raste, gjëndrat e vogla (sidomos në buzë) mund të zmadhohen duke shkaktuar shqetësim estetik, ndërsa gjëndrat poshtë gjuhës mund të çojnë edhe në formimin e pseudo-kisteve.